BUNDAHISZN – księga „Stworzenia”

Tłumaczenie ze średnioperskiego na angielski E. W. West

ROZDZIAŁ 1
Pierwotne stworzenie Ormazda; antagonizm złego ducha; natura stworzeń świata


0. W imieniu twórcy Ormazda

  • 1. Zand − akas (‚Zand – wiedza lub tradycja – powiadomienie), o pierwszym, o oryginalnym stworzeniu Ormuzda i przeciwieństwie złego ducha, a następnie wiedza o naturze stworzeń pierwotnego stworzenia aż do końca, którym jest przyszłe istnienie (tanu − i pasino).

    2. Jak objawia religia Mazda jasny, Ormazd jest najwyższy w wszechwiedzy i dobroci, o niezrównanym splendorze; a region światła to miejsce Ormuzda, które nazywają „nieskończonym światłem”, a wszechwiedza i dobroć niezrównanego Ormuzda jest tym, co nazywają jego „objawieniem”.

    3. Objawieniem obu duchów istniejących razem. Jeden to ten, który jest nie podlega czasowi, bo Ormazd i jego dziedzina w której króluje, religia, i czas Ormuzda były i są i zawsze będą; podczas gdy Aryman w ciemności swojej, z rozumem i zrozumieniem umniejszonym i cofniętym, i pragnieniem zagłady, był i jest w otchłani i on nie będzie; Miejscem jego jest zniszczenie, a także ciemność, którą nazywają „nieskończoną ciemnością”.

    4. A między nimi była pusta przestrzeń, czyli to, co nazywają „powietrzem”, w którym teraz odbywa się ich spotkanie.

    5. Oba są duchami ograniczonymi i nieograniczonymi istnieniami, ponieważ najwyższe jest to, co nazywają nieskończonym światłem, a otchłań to ta, która jest nieskończenie ciemna, a między nimi jest pustka, a jedno nie jest połączone z drugim; powtarzamy jeszcze raz, oba duchy są ograniczone przez siebie.

    6. Po drugie, ze względu na wszechwiedzę Ormuzda, obie rzeczy są w ciągłym stworzeniu, skończone i nieskończone; bo duchy te wiedzą, że jest to, co jest na mocy porozumienia obu duchów.

    7. I znowu, całkowita suwerenność stworzeń Ormazda jest przyszłością ich istnienia, i nieograniczoną na wieki wieków, a stworzenia Arymana zginą w czasie określonym, w którym nastąpi przyszłe istnienie, i to także będzie dane na wieczność.

    8. Ormazd, dzięki swej wszechwiedzy, wiedział, że Aryman istnieje i cokolwiek knuje, nasyca złośliwością i chciwością bez końca; i osiąga ten cel na wiele sposobów, On także „stworzył” duchowe istoty, które były mu potrzebne i były środkiem do osiągnięcia jego celów. Pozostawały one trzy tysiące lat w stanie duchowym, bez myśli i w odrętwieniu z niematerialnych ciał.

    9. Zły duch, z powodu wiedzy cofniętej i ograniczonej, nie był świadomy istnienia Ormuzda. Z otchłani wyłonił się zwabiony światłem, które ujrzał.

    10. Ze względu na swoją złośliwą naturę rzucił się na nie pragnąc zniszczyć to światło. Ormazd nie został jednak zwyciężony przez potwory mroku, widział, że jego męstwo i chwała były większe niż ducha Zła. Aryman zatem widząc własne ograniczenia; uciekł z powrotem w ponurą ciemność i uformował się wielość demonów i złych duchów; a stworzenia Niszczyciela powstały do ​​siania przemocy.

    11. Ormazd, który widział stworzenia złego ducha, stworzenia straszne, skorumpowane i złe, uznał je za niegodne (burzishnik).

    12. I wtedy Zły Duch ujrzał stworzenia poczęte przez Ormuzda; Pojawiło się wiele stworzeń radości (vayah), stworzeń ciekawości, które nie wydały mu się godne pochwały, i nie pochwalił stworzenia i stworzeń Ormuzda.

    13. Wtedy Ormazd, wiedząc, kierunek w jakim sprawy zmierzają, a także widząc zakończenie i wynik, udał się na spotkanie ze Złym Duchem, i zaproponował mu pokój, mówiąc: „Duchu Zły! Dopomóż moim stworzeniom i wychwalaj je! Abyś ty i twoje stworzenia w nagrodę za to, stały się nieśmiertelne i niezniszczalne, nie znające głodu i pragnienia.

    14. A zły duch tak krzyknął: „Nie odejdę, nie udzielę pomocy twym stworzeniom, nie będę chwalił wśród wszystkich stworzeń tych twoich. Nie podzielam opinii o tobie co do rzeczy dobrych. Zniszczę Twoje stworzenia na wieki wieków; ponadto zmuszę wszystkie twoje stworzenia do niezadowolenia z ciebie i zmuszę je do miłości do siebie ”.

    15. A wyjaśnienie tego jest takie: Zły duch odbijając się w lustrze swojego umysłu zrozumiał to na swój sposób, Uznał, że Ormazd jest bezradny proponując mu pokój; i że lęka się wdać w konflikt z Nim dlatego nie zgodził się na to.

    16. A Ormazd powiedział tak: „Nie jesteś wszechwiedzący i wszechmocny, zły duchu! Nie jest to możliwe abyś mnie zniszczył i nie możesz zmusić moich stworzeń, aby nie wróciły na koniec do ​​mnie.

    17. Ormazd przez swoją wszechwiedzę wiedział jednak, że: jeśli nie określi terminów i czasu trwania walki, to będzie istnieć możliwość, że działania Złego ducha w końcu zwiodą wszelkie jego [Ormuzda] stworzenia. Tak jak [widać]teraz, że wielu ludzi w zmieszanym świecie, postępuje raczej źle niż dobrze.

    18. Wtedy Ormazd przemówił do złego Ducha w ten sposób: „Wyznacz termin! Ja proponuję by starcie nasze i mieszanie trwało przez dziewięć tysięcy lat. Rzekł tak do niego bowiem wiedział, że wyznaczając taki okres czasu, sprawi , że zły duch zostanie odparty.

    19. Zły Duch, nie obserwujący bacznie zamysłu Ormuzda z powodu swej ignorancji, był niezmiernie zadowolony z takiego (czasu walki) i porozumienia; zupełnie jak przy zwadzie dwóch mężczyzn którzy kłócąc się, wyznaczają sobie taki, a taki dzień na walkę i określają jej czas. (A jednemu z nich zdaje się, że szybko pokona przeciwnika)

    20. Ormazd również wiedział, dzięki swej wszechwiedzy, że w ciągu tych dziewięciu tysięcy lat przez trzy tysiące lat wszystko dziać się będzie wedle woli jego Ormuzda, a przez następne trzy tysiące lat nastąpi przenikanie się woli Ormuzda i Arymana, a przez ostatnie kolejne trzy tysiące lat zły duch zostanie wyłączony, i jego przeciwnik będzie z dala od jego stworzeń.

    21. Następnie Ormazd wyrecytował manthrę Ahuna Wairja w ten sposób: Jata ahu vairjo („jak ma zostać wybrany niebiański pan”), itd.Jeden raz i wypowiedział dwadzieścia jeden słów; Pokazał w tej mantrze złemu duchowi swój własny triumf na końcu i bezsilność złego ducha, unicestwienie demonów oraz zmartwychwstanie i niezakłóconą przyszłość istnienia stworzeń na wieki wieków.

    22. I zły duch, który dostrzegł wtedy całą swoją niemoc i unicestwienie demonów, został zmieszany i przeraził się i wrócił do ponurej ciemności; tak jak jest w objawieniu, A kiedy jedna z trzech części (Ahunwary) została wypowiedziana, zły Duch i jego ciało [materia] skurczyło się, ze strachu, a kiedy dwie jego części zostały wypowiedziane, upadł na kolana, a kiedy to wszystko zostało wypowiedziane, stał się zdezorientowany i bezsilny w możności wyrządzania krzywdy, stworzeniom Ormuzda. I tak przez trzy tysiące lat panował w nim zamęt.

    23. Ormazd stworzył swoje stworzenia w czasie zdezorientowania i zmieszania Arymana; najpierw stworzył Vohumana („dobrą myśl”), według której postęp stworzeń z Ormuzda był zaawansowany.

    24. Zły duch najpierw stworzył Mitokht („fałsz”), a następnie Akomana („złą myśl”).25.Pierwszym stworzeniem świata Ormuzda było niebo, a jego dobra myśl (Vohuman) w tej kreacji, wytworzyła światło świata, w którym była zawarta dobra religia Mazdajasnian; dlatego, iż odnowa (Frashegird), która przytrafi się stworzeniom, była mu znana!

    26. Później powstał Ardwahiszt (Asza prawda-ład należyty-prawo), potem Szahriwar (Królewskość Zwycięska, -Pożądane Panowanie), potem Spandarmad (Święta Cierpliwość-pobożność-miłość), potem Hordad (zdrowie-integralność)), a potem Amurdad (nieśmiertelność).

    27. Z mrocznego świata Arymana pochodzili Akoman (zła myśl) i Andar (zmrożenie umysłu-niewiara), a następnie Sovar (zły autorytet-ucisk-bezprawe i podłe pragnienia), a następnie Nakahed (cierpienie-smutek), a następnie Tairev (choroba-gorączka) i Zairik (pragnienie-głód).

    28. Ze stworzeń świata Ormuzda pierwszym było niebo; drugie, woda; trzecim – ziemia; czwartym, rośliny; piątym, zwierzęta; szóstym, ludzkość.