BUNDAHISZN – księga „Stworzenia”

ROZDZIAŁ 11.
– O naturze ziemi

1. O naturze ziemi jest powiedziane w objawieniu, że są trzydzieści i trzy rodzaje ziem.
2. W dniu, w którym Tisztar wywołał deszcz, powstały z niego jego morza, połowa ziemi została napełniona wodą. Ląd podzielił się na siedem części; aż połowa (lądu), znalazła się w środku (Kwanirata), a sześć części stało się wokół; te sześć części jest razem takiej samej wielkości jak Kwanirata.
3.Te części lądu zwane są keszwarami („strefami lub regionami”) a istnieją one obok siebie (kash kash); Po wschodniej stronie tej lądu (Kwanirata) jest keszwar Sawy, na zachodzie jest keszwar Arzah; dwie części po stronie południowej to keszwary Fradadafsz i Vidadafsz, dwie części po stronie północnej to regiony Worubarszt i Worujarsst, a pośrodku Kwaniratha.
4. A Kwanirata ma własne morze, ponieważ jedna część szerokiego oceanu owinęła się wokół tego keszwaru; a z Worubarszt i Worujarszt wyrosły wysoka góra; aby nikt nie mógł przemieszczać się z jednego regionu do drugiego regionu.
5. I z tych siedmiu keszwarów największą doskonałością i obfitością jest obdarzona Kwanirata, ale i zły duch tutaj również umieścił najwięcej ze swoich skalanych tworów gdy ujrzał, doskonałość tego keszwaru i ujawniono mu jego wyższość (sarih), nad innymi keszwarami.
6. Zły duch ujrzał, że ród i bohaterowie Kajanidów zostaną powołani na kontynecie Kwaniraty; Ujrzał także że w keszwarze Kwaniraty narodzi się  dobrą religię Mazdajasny, a następnie będzie przeniesiona także do innych keszwarów; Takoż na Kwaniracie narodzi się Saoszjant (ostani zbawiciel,) który uczyni złego ducha bezsilnym obudzi umarłych, uczyni powszechne zmartwychwstanie i otworzy (przed wszelkim istnieniem) przyszłą egzystencję.

ROZDZIAŁ 12.
– O naturze gór

1. O naturze gór jest powiedziane w objawieniu, że najpierw góry rosły w ciągu osiemnastu lat; a Alburz rósł aż do przez osiemset lat; dwieście lat aż sięgnął do sfery gwiazd (payak), dwieście lat do aż sięgnął do sfery księżyca, dwieście lat aż sięgnął do sfery słońca i dwieście lat aż sięgnął do sfery nie kończącego się światła.
2. Inne góry wyrosły z Alburz, w liczbie 2244 gór i są to: Hugar wyniosły, Terak z Alburz, Chakad-i Daitik i grzbiet Arezura, góra Ausindom, góra Aparsen, o której mówią, że jest górą Pars, góra Zarid, która jest również górą Manusz, góra Airach, góra Kaf, górą Wadges, górą Auszdasztar, góra Arezur-bum, góra Rojiszn-homand, górą Padaszkwargar, która jest największa w Khwarih, górą, którą nazywają Chino, Góra Rewand ,

3. Wspomnę o nich również po raz drugi; Góra Alburz jest wokół tej ziemi i jest połączona z niebem. 4. Góra Terak, która wyrosła z Alburz jest tą, przez który przechodzą gwiazdy, księżyc i słońce i przez nią wracają. 5. Hugar wzniosły jest tym, z którego woda Jazatki Aredwiwsur Anahity spływa z wysokości wzrostu stojących tysiąca ludzi. 6. Góra Ausindom jest tą, którą uczynioną z najtwardszego z rubinu (khun-ahino), substancji nieba, znajduje się pośrodku rozległego oceanu, do którego wlewają się wody, oceanu Hugar.
7. Czakad-i-Daitik („szczyt sądu”) to środek świata, wysokości stu ludzi, na którym stoi most Czinwad; i gdzie ważone są dusze (po śmierci).
8. Grzbiet Arezura [wyrosłym z góry Alburz] jest szczytem bramy otchłani Arymana, tam panują zgromadzenia wszystkich demonów.

9. Mówi się również, że z wyjątkiem Alburza, góra Aparsen jest największą; Góry Aparsen nazywają górami Pars, a ich początek znajduje się w Sagastanie, a koniec w Chudżistanie. 10. Góra Manusz jest wspaniała; to góra, na której urodził się Manuszczihar.

11. Pozostałe góry wyrosły głównie z nich; jak mówi się, wzniesienie (afsarih) powstało wokół tych trzech gór.

12. Góra Airach znajduje się pośrodku od Hamadan do Kwarizem i wyrosła z góry Aparsen.
13. Góra [Chino], która znajduje się na jej wschodzie, na pograniczu Turkiestanu, jest również połączona z Aparsenem.
14. Góra Kaf wyrosła z tej samej góry Aparsen. 15. Góra Auszdasztar znajduje się w Sagestanie.
16. Góra Arezura to ta, która jest w kierunku Arum.
17. Góra Padasz-kwargar to ta, która znajduje się w Tabaristanie i po stronie Gilanu.
18. Góra Rewand znajduje się w Chorsanie, na której ustanowiono ogień Burzin; a jej nazwa Rewand oznacza to, że jest chwalebna.
19. Góra Wadges to ta, która znajduje się na granicy krainy Wadges; ta kraina jest pełna roślin i pełna drzew.
20. Góra Bakjir jest tą, której Frasijaw z Tur używał jako twierdzy i uczynił w niej swoją rezydencję; a za dni Yimy na jej przyjemnych i dostatnich stokach wzniesiono miriady miast i miasteczek.
21. Góra Kabed-szikaft („bardzo chropowata”) to ta w Pars, z tej samej góry wyrósł Aparsen.
22. Góra Śjak-homand („czarna”) i Góra Wafar-homand („ośnieżona”), rozpościera się aż do granic Kavul, wyrosły z niej (Aparsen) w kierunku góry Chino.

23. Góra Spendjad znajduje się w obwodzie (war) Rewand.

24. Góra Kondrasp, na szczycie której znajduje się jezioro Sowbar, znajduje się w okręgu (lub w pobliżu miasta) Tus.

25. Góra Kondras znajduje się w Iran-vedż.
26. Góra Asnawand znajduje się w Ataro-patakan. 27. Royishn-homand („miejsce wzrostu”) to góra, na której wyrosła (pierwsza) roślinność.

28. Jakiekolwiek inne góry, licznych nazw, które są w każdym innym miejscu w różnych regionach i różnych krajach i są tam miejscem oddanym pod uprawę i przyczyną dobrobytu, wyrosły z tych samych gór.
29. takie Jak Góra Ganawad, Góra Asparog, Góra Pahargar, Góra Demawand, Góra Rawak, Góra Zarin, Góra Gesbakt, Góra Dawad, Góra Mijin i Góra Marak, które to wyrosły z góry Aparsen, z której wzrostu wymienia się także inne góry.

30. Albowiem góra Dawad wyrosła w Chudżistan z góry Aparsen.
31. Góra Demawand to ta, w której związany jest Bewarasp. 32.Ta sam góra Padaszk-wargar (aż) do góry Kumisz, którą nazywają górą Madofrjad („Przychodząca z pomocą”) – to ta, na której Visztasp pokonał Ardżaspa – jest Górą Mijan-i-dast („środkowej równiny” ), i została oderwany od tamtej góry.
33. Mówią, że podczas wojny religijnej, kiedy wśród Irańczyków było zamieszanie, oderwała się część tej góry i zsunęła na środek równiny; Irańczycy zostali przez to uratowani i nadali jej nazwę „Przychodząca z pomocą”.

34. Góra Ganawad jest również tam, na grzbiecie Visztasp (puszt-i Visztaspan) w miejscu gdzie płonie święty ogoeń Burzin-Mitro, dziewięć lig (parasangów) na zachód.
35. Rawak Biszan jest w Zrawakad; to miejsce, jak mówią niektórzy, to Zrawad, niektórzy nazywają je Biszan, niektórzy Kalak; stąd droga z dwóch stron góry biegnie środkiem fortecy; nazwaną tak z tego powodu, że jest tam uformowana niby fort, i nazywają Kalak fortecą; to miejsce nazywają również ziemią Sarak.
36. Góra Asparog jest ustanowiona od kraju jeziora Czechast do Persjany.

37. Pahargar („pasmo Pahar”) znajduje się w Chorsanie.
38. Góra Marak znajduje się w Laranie.
39. Góra Zarin znajduje się w Turkiestanie.
40. Góra Bakht-tan znajduje się w Spahanie.

41. Pozostałe, poza tym wyliczeniem, które w religii Mazdajasny uważają za ostoję kraju, to małe pagórki, miejscami rozproszone.